Mityczność ma z natury tę cechę, że nie może się nigdy zestarzeć, także współcześnie. Wykorzystując motywy sakralne, autorki z tego zbioru tekstów nie używają ich jak rekwizytów. Mit, jako wieczna teraźniejszość, jako coś dla religii pierwotnych konstytuującego całą znaną czasoprzestrzeń, przecież musi być przetwarzany. Powtórzenie,…
Linie prowadzące do wewnątrz sięgają wielu warstw – dla każdego z poszczególnych twórców w tym zbiorze interesujące okazują się inne głębokości i płaszczyzny odkrywane w wyniku ruchu ograniczania. Paulina Gałaszek zamyka się w sobie, we własnej swoistości i świadomości wsobności, zawiera ją jej własny umysł.
U Jolanty Brach-Czainy otwarcie wiąże się z porodem – zapoczątkowuje moment graniczny, poprzedza przekroczenie. Pierwszy oddech, to ścisłe powiązanie z obezwładniającym zewnętrzem, następuje po brutalnym wtargnięciu w tkanki zupełnie nowej czasoprzestrzeni. Wciągamy w płuca to, co się przed nami rozpościera dopiero, kiedy jesteśmy odśrodkowo wypchnięci…
Wyobrażenie, czyli? Psychologicznie można powiedzieć: „jeden z typów reprezentacji umysłowej”. „Nietrwała struktura poznawcza”. „Umysłowe przedstawienie przedmiotu, który przestał działać na zmysły”. W praktyce czasoprzestrzeń wyobrażona to taka znajdująca się poza czasem, a nawet poza przestrzenią. Zaczepia się o znane nam kategorie poznawcze, ale raczej wpada…